Kompozytorzy

Uczeń Józefa Elsnera, za życia uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów swojego pokolenia. Jego sakralne utwory chóralne cechuje wysoki kunszt kompozytorski i romantyczny język harmoniczny.

Józef Władysław Krogulski (1815–1842) był jednym z najwybitniejszych polskich twórców muzyki sakralnej swojej epoki, kompozytorem, pianistą i pedagogiem. Określany przez Karola Kurpińskiego mianem polskiego Palestriny, odegrał kluczową rolę w rozwoju warszawskiego ruchu chóralnego pierwszej połowy XIX wieku.

Kompozytor, dyrygent, instrumentalista oraz aktor teatralny. Choć zapisał się w historii kultury przede wszystkim jako wieloletni artysta scen warszawskich, jego twórczość sakralna i chóralna stanowi istotne ogniwo polskiej muzyki religijnej.

Jeden z najważniejszych polskich kompozytorów XIX wieku. Znany przede wszystkim z twórczości operowej, komponował również sakralne utwory chóralne cechujące się klarownością formy.

Kompozytor, organista i dyrygent, związany z muzyką kościelną i edukacją muzyczną. Jego twórczość stanowi część mniej znanego nurtu polskiej muzyki sakralnej.

Kompozytor i śpiewak związany z krakowskimi i warszawskimi instytucjami muzycznymi. Autor sakralnych utworów chóralnych i mszy, dziś rzadko wykonywanych.

Kompozytor, pedagog i organizator życia muzycznego w Galicji. Jego sakralne kompozycje chóralne reprezentują dojrzały styl romantyczny z bogatym językiem harmonicznym.